Arocs 4463AK 8×8/4

Ciężki terenowy – z wyłącznie pojjedynczym ogumieniem – ciągnik siodłowo-balastowy Arocs 4463AK został zaprojektowany do transportu wojskowego i misji specjalnych. Pojazd ma kabinę opancerzoną opracowaną przez KNDS,w pełni wymienną z kabiną standardową nieopancerzoną. Ma to ułatwiać m,in. system szybkozłączy. Poza tym, jak mnie zapewniono, oprócz zamiany samej kabiny i towarzyszącym temu modyfikacjom, żadnych innych kluczowych zmian w podwoziu nie wprowadzono. Takie same są zatem rama z zawieszeniem, rozstaw osi, układ napędowy wraz z mostami, kompletacja zakabinowej szafy i wprowadzony osprzęt. Zarazem eksponat targowy to prototyp wyposażony w ochronę balistyczną, przeciwminową i przeciw ładunkom wybuchowym (IED). Zintegrowane systemy obejmują system filtracji nadciśnieniowej CBRN, dachowe stanowisko uzbrojenia, system interkomowy oraz system kamery cofania.

Sama kabina KNDS jest produkowana w procesie formowania na gorąco i zrobotyzowanej technologii spawania, co umożliwia precyzyjną i wydajną produkcję przy jednoczesnej redukcji masy bez uszczerbku dla wytrzymałości konstrukcyjnej.jest długa i w układzie konstrukcyjnym powstała jako niezależny wyrób, bez zasadniczych powiązań w sferze budowy z cywilną oryginalną kabiną Mercedesa. To tzw. pancerna integralnie opancerzona kabina kapsuła – pancerna cela. Przy czym w teorii pozostaje w pełui wymienna ze swoim cywilnyn odpowiednikiem oraz przejęła z niego niektóre elementy kompletacyjne, jak całą dolną partię przodu, przednią atrapę oraz tablicę rozdzielczą.

Przede wszystkim, co trzeba obiektywnie przyznać, projektanci dołożyli wielu starań, by kabina w jak największym stopniu – co nie było łatwe, wizualnie przypominała standardową bazę i tym samym nie wyglądała, jak niezwykle latwe do identyfikacji, tzw. pancerne kabinowe monstra. Dlatego w pierwszym rzędzie z pierwowzoru przeniesiono do niej stalowy wzmocniony zderzak z bocznymi reflektorami, chronionymi stalową siatką, oraz przednią atrapę o tzw. agresyjnej stylistyce wlotów powietrza, charakterystyczną dla Arocsa. Niemniej z Arocsa zapożyczono jedynie dwa z trzech fragmentów przedniej atrapy, obu z wlotami powietrza – tzn. dolny i środkowy. Natomiast fragment górny – nadal pionowy, jest gładki i został już wykonany z materiału o właściwościach balistycznych. Więcej już przenieść czy upodobnić w prosty sposób zwyczajnie się nie dało. Górna cześć przodu, ponad tą strap została pochylona do tyłu. Partia ta zawiera pancerną szybę, spoczywającą w pancernym obramowaniu po lewej stronie ze stylizowanym znakiem firmowym KNDS. Szyba ta składa się z dwóch symetrycznych prostokątnych połówek. Niemniej ich sumaryczna powierzchnia pozostaje o co najmniej 30% (40%) mniejsza niż jednolitej standardowej cywilnej szyby przedniej. Zarazem każda z tych połówek jest wycierana – co niezwykle ciekawe – dwoma, a nie jedną wycieraczką, co ma zwiększać efektywną powierzchnię wycierania w porównaniu z układem z właśnie tylko jedną wycieraczką przypadającą na jedną półszybę. Przy tym pomocne w docieraniu szyby przedniej oraz wymianie wycieraczek są dolny zderzakowy stopień oraz górne uchwyty na dłonie, po jednym na górnej stalowej pionowej części przedniej atrapy. Poza tym nad dzieloną szybą przednią znajduje się czoło dachu. Po jego lewej stronie zamocowano wysunięty do przodu stalowy uchwyt z wewnętrznym okrągłym otworem do osadzenia przykładowo anteny systemu łączności albo układu zakłócającego.

Do środka, ze względu na bardo wysokie umiejscowienie kabiny, wchodzi się po czterech stopniach, w tym dolnym wahliwym – uchylnym w momencie kontaktu z przeszkodą. Drzwi spoczywają dna dwóch solidnych, stalowych zawiasach – dolnym oraz górnym na wysokości nachylonego pasa podszybia przedniej ściany. Drzwi mają niesymetryczny kształt: z przodu ich odcinek dolny jest pionowy, górny nachylony do tyłu, nieco mocniej na krótkiej części nad zawiasem, górny odcinek jest pionowy, a tył składa się z trzech odcinków – dolnego nachylonego do tyłu, następnie krótkiego poziomego oraz najdłuższego pionowego. Dół z kolei to dwa odcinki – przedni – krótszy ukośny – oraz dłuższy poziomy. Do tego drzwi zawierają: u dołu z tyłu obrotową klamkę – w pozycji spoczynkowej z uchwytem ustawionym pionowo do góry – i z samego tyłu stalowy prętowy trzyodcinkowy (przedni krótszy odcinek poziomy, środkowy – najdłuższy – nachylony do tyłu i górny – ponownie krótszy – pionowy) uchwyt oraz u góry pancerną szybą. Szyba ta ma wyraźnie zredukowaną powierzchnię jest z przodu u dołu – na wysokości zawiasu – pionowa, a potem nachylona do tylu, u góry pozioma, z tyłu znowuż pionowa, a u dołu poprowadzona ukośnie – ta krawędź wznosi się, patrząc od przodu do tyłu. I właśnie ten skok plus zredukowana w ogóle wysokość przekładają się na zmniejszenie efektywnej powierzchni.

Ponadto stalowy dach ma ścięte boczne partie w celu ułatwienia przerzutu auta koleją lub w ładowniach samolotów klasy A400M oraz zawiera luk ewakuacyjny. Został tez wzmocniony w ceu możliwości zabrania dodatkowego sprzętu i wyposażenia, takiego jak zdalnie sterowane dachowe stanowisko strzeleckie. Może też po całej jego powierzchni chodzić dwóch, trzech w pełni wyekwipowanych żołnierzy.

W zakresie technologii samego pancerza to składa się z on z nakładanych na stalowy szkielet – konstrukcję nośną wymiennych paneli, przykręcanych do tej struktury. Kształty i wielkość tych paneli są dobrane ze względu na ich zlokalizowanie w konkretnych miejscach kabiny. Powyższe pozwala na relatywnie łatwą i szybką wymianę czy to paneli uszkodzonych czy zdeprecjonowanych moralnie. Stosowane w teorii być mogą panele zrobione z odmiennych materiałów – stal, ceramiki, nanotechnologie, włókna aramidowe. Przy tym pancerz ten ma budowę grodziową, a jej szczegóły ze zrozumiałych względów są utajnione.

Pojazd wyposażono też w wytrzymały sprzęg siodłowy – wahliwe siodło 3,5-calowe Jost 38G, podwójny system wciągarek HPC o uciągu 25 ton każda oraz centralny system pompowania opon. Ppza tym jego rozstaw osi wunosi 4650 mm, a masa własna ponad 22000 kg. Dla wersji z kabiną standardową nieopancerzoną ta masa nie przekracza 20000 kg – ma oscylować koło 19500 kg, w zależności od ostatecznej kompletacji. Dopuszczalną masę całkowitą aita określono na 44000 kg, przy naciskach na osie 2×9000 plus 2×13000 kg. W przyszłości na życzenie klienta, jak mnie zapewniono, z przodu mogą zaś być stosowane osie 9,5- czy 10-tonowe. Dzięki z kolei dopuszczalnej masie całkowitej zestawu do 250 ton platforma idealnie nadaje się do przerzutu i ewakuacji ciężkich pojazdów wojskowych.

      Tekst: Jarosław Brach

      Zdjęcia: Jarosław Brach