Współpraca z NAW i Titan

Zanim Mercedes sam zaczął przygotowywać ciężkie zmilitaryzowane ciągniki siodłowo-balastowe, w opracowywaniu wariantów teho rodzaju korzystał w znacznym stopniu korzystał z zasobów innych podmiotów. Były nimi przede wszystkim:

  • inne niemieckie przedsiębiorstwo – Titan – obecnie TITAN Spezialfahrzeuge GmbH – TITAN Special Trucks Corporation – do dzisiaj wykonujące autoryzowane przez koncern – uważane za tzw. parafabryczne – przeróbki bazowych – standardowych podwozi na wydania specjalizowane i specjalne, w tym ciężkich ciągników siodłow-balastowych, także wojskowych;

  • szwajcarska firma NAW. Historycznie spółka ta była wspólnym przedsięwzięciem Adolph Saurer AG z Arbon i Franz Brozincevic & Cie (FBW) z siedzibą w Wetzikon. Saurer posiadał 45% kapitału spółki, podczas gdy dwaj właściciele FBW, Daimler-Benz i Oerlikon-Bührle, mieli odpowiednio 40% i 15%. W 1992 roku Saurer i Oerlikon-Bührle sprzedały swoje udziały Daimler-Benz, a NAW stała się spółką zależną w całości należącą do Mercedes-Benz. Po zakończeniu produkcji pojazdów w Wetzikon w 1995 roku nazwę firmy zmieniono na NAW Nutzfahrzeuge AG W roku 2000 spółka Sachsenring AG z Zwickau nabyła od DaimlerChryslera 51% akcji NAW. 30 maja 2002 roku spółka Sachsenring AG złożyła wniosek o upadłość. Przez aferę Sachsenring NAW popadł również w kłopoty finansowe. Na walnym zgromadzeniu w dniu 29 listopada 2002 roku. podjęto decyzję o rozwiązaniu spółki, które rozpoczęło się w lutym 2003 roku. W listopadzie 2008 r. zakończono likwidację i wykreślono spółkę z rejestru handlowego. Od połowy lat 80. NAW produkował specjalne podwozia i ciężkie ciągniki oraz ciężkie wywrotki dla Mercedes-Benz. Najbardziej wyróżniającym się modelem był ciężki ciągnik siodłowo-balastowy 3850 AS 6×6, wprowadzony na rynek w 1983 roku, który miał być bezpośrednim następcą konkurencyjnych produktów firmy Titan. Wyposażony w dużą kabinę (GR), silnik V10 o mocy 500 KM (18,3 l – 18 275 cm3, dostępna wersja z turbodoładowaniem osiągała moc maksymalną 500 KM/368 kW i maksymalny moment obrotowy 2000 Nm) i napęd na wszystkie koła oraz sprzęgło konwertera momentu obrotowego (WSK) i na życzenie klienta platformę balastową, pojazd był produkowany do 2001 roku. Na podstawie tego pojazdu powstały następujące modele: 3236 A 6×6 jako typ do prac na polu naftowym dla Chin, 3250 AS 6×6 jako lżejsza wersja 3850 AS 6×6; 3255 AF 6×6 jako podwozie dla lotniskowych samochodów ratowniczo-gaśniczych, 4050 AS 8×8/4 i 4850 AS 8×8/4 jako czteroosiowe ciężkie ciagniki siodłowo-balastowe o dużej wytrzymałości. Inne typy obejmują model 3336 S 8×4/4, wprowadzony w 1984 roku, którego wyprodukowano bardzo małą liczbę. Wyposażony w kabinę typu L, silnik o mocy 355 KM i dwie napędzane osie tylne. Następcą z 1987 roku był model 3544 S 8×4/4 z kabiną GR, silnikiem o mocy maksymalnej 354 KM z ośmiu cylindrów, modułem sprzęgła hydrokinetycznego ZF WSK i dwoma napędzanymi tylnymi osiami. Z podwozia z napędem na wszystkie koła 2636 A 6×6, które powstało w fabryce Mercedes-Benz w Wörth am Rhein, Szwajcarzy produkowali m.in. typy 3336 AK 8×8/4, 3536 AK 8×8/4, 4436 K 8×6/4, 4436 AK 8×/4 oraz podwozia 5436 lub 6036 12×6/6 do pompy do betonu Putzmeister M 62. Następnie pod koniec lat 90. w Aaron motowano podwozia z serii Econic przeznaczone do celów komunalnych, z obniżoną kabiną wykonaną z aluminium i włókna szklanego, wyprodukowaną przez firmę Fritzmeier. Pierwsze Econiki były dostarczane jako śmieciarki i drabiny strażackie.

Mercedes 3250AS/3850 AS 8×8

Model 3250 AS 6×6 miał masę własną około 13000 kg i dopuszczalną całkowitą 33000 kg, co pozwalało na uzyskanie maksymalnego nacisku na siodło na poziomie 20000 kg. Dla cięższego – wzmocnionego modelu 3850AS 6×6 odpowiednie parametry kształtowały się następująco: masa własna 13500 kg, dopuszczalna masa całkowita 38000 kg, nacisk na siodło 24500 kg. Poza tym w typie 3250AS 6×6 maksymalne naciski na osie osiągały wartości – przód 7500 kg, tylny tandem 2×13000 kg, a w typie 3850AS 6×6 – przód 8000 kg, tylny tandem 2×16000 kg. Dopuszczalna masa całkowita zestawu dla obu odmian bazowo mogła dochodzić do 110000 kg, ale opcjonalnie – we wzmocnionym wydaniu – oba modele ciągników mogły tworzyć zestawy o masie całkowitej nawet 220000 kg,

Źródło napędu stanowił potężny 10-cylindrowy, widlasty (V10) silnik Mercedes OM423LA o pojemności aż 18.273 litra, zaopatrzony w turbodoładowanie i chłodzenie powietrza doładowującego. W tej kompletacji uzyskiwał on moc maksymalną 368 kW/500 KM przy 2300 obr/min i maksymalny moment obrotowy 2000 Nm przy 1200 obr/min. W układzie przeniesienia napędu zastosowano moduł sprzęgła hydrokinetycznego ZF WSK, złożony z konwertera – zmiennika momentu obrotowego WSK 400 oraz mechanicznej, 16-biegowej skrzyni przekładniowej ZF16S190A. Do tego w układzie przeniesienia napędu doszły skrzynia rozdzielcza o przełożeniu i=1,58 oraz wzmocnione, dwustopniowe – ze zwolnicami w piastach kół – mosty napędowe z blokadami mechanizmów różnicowych, dopełnionymi przez blokady międzymostowe.

Przy tym dwuobwodowy układ hamulcowy miał automatyczną kontrolę/regulację siły hamowania osi tylnych w zależności od masy ładunku oraz wyłącznie hamulce bębnowe. Wagonowa, długa, cywilna – zapożyczona z serii SK/NG – zmilitaryzowana kabina była odchylana, całkowicie stalowa, zawieszona na amortyzatorach. Maksymalnie ona mieściła 6 członków załogi, w układzie miejsc 1+1 z przodu i 4 osoby z tyłu na składanej ławce. Opcjonalnie można było do niej zamówić m.in. klimatyzację.

Ponadto oba warianty aut cechowały: tradycyjna rama podwozia typu drabinowego złożona ze wzmocnionych podłużnic i poprzeczek, w pełni mechaniczne zawieszenie oparte na resorach piórowych oraz 600-litrowy zbiornik paliwa.

Mercedes 3250AS 6×6/3850AS 6×6 osiągał prędkość maksymalną około 90 km/h. Jego zdolność pokonywania wzniesień – przy masie całkowitej zestawu na poziomie 110000 kg – równała się 30%, głębokość brodzenia powinna zaś przekraczać 1100 mm.

          Tekst: Jarosław Brach

          Zdjęcia: Producent